Życie w Londynie » wycieczki

Mam chusteczkę haftowaną w wersji kreteńskiej:)

sihaja — Wed, 03 Aug 2011 21:35:12 +0000

Pora obiadowa…

Karate Krab

Wspomnienia z wakacji – Kreta

sihaja — Sun, 31 Jul 2011 21:47:45 +0000

Wreszcie zabrałam się za sortowanie zdjęć. Na zakończenie weekendu powspominałam trochę.

W tym budynku mieliśmy pokój

Widok z naszego balkonu

A to wschód słońca. Też z naszego balkonu. Nie udało mi się go obejrzeć na żywo. Na zachód to bym się załapała

Następne zdjęcia to teren hotelu

Tutaj okolice hotelu

A tutaj pora karmienia ryb

I innych stworzonek (paskuda…)

Dokarmiałam też kraby. Wrzuce kiedyś film, jak się jeden rzuca na chleb.

Snowdonia

sihaja — Sat, 04 Sep 2010 08:15:15 +0000

No bo co innego to może być jak nie starzenie sie Kolejny weekend a ja się budzę przed 8:00. To jakby tak miało być, to spoko – w tym wypadku mogę się starzeć Bo w sumie lubię siedzieć tak rano, kiedy dzieci śpią. Popijać kawke, obejrzeć kolejny głupkowaty serial, czy porobić nic. Dzisiaj akurat padło na zaległy wpis, za który nie mogę się zabrać od tygodnia.

Poprzedni weekend pojechaliśmy do Snowdonii. Połazić po tutejszych górach. I powiem, że sie nie spodziewałam takich szlaków Hmm po pierwsze to ja tam nie widziałam oznaczeń szlaków, a w pewnym momencie to raczej szlaku nie było, poprostu sterta kamieni. Jak dla mnie wyprawa cieżka, a wszystko właśnie przez te kamienie. W drodze powrotnej moje mięśnie zastrajkowały – straciłam chyba nad nimi kontrolę Zakwasy miałam straszliwe, w dodatku coś mi się popsuło i kuśtykałam kilka dni. Ale warto było pooddychać świeżym powietrzem.

Oprócz wyprawy w góry, pojechaliśmy jeszcze nad morze – do Barmouth. Tam w sumie nic ciekawego nie było, prócz morza, plaży i dobrego jedzenia. Misteczko małe, ale takie malownicze. Góry i morze w jednym.

Wynajęliśmy sobie B&B pokój, czyli w domku u jakiś ludzi (łącznie mieli 5 pokoi), ze śniadaniem. I tu był szok Standard lepszy niż w 4-gwiazdkowym hotelu w Wenecji, no i znacznie taniej. Przytulny pokój z łazienką. Był telewizor, kawa, herbata. W łazience żel pod prysznic, szampon, odżywka do włosów, a nawet ręczniki
No dobra, to był pierwszy raz kiedy zatrzymaliśmy się w B&B, więc nie wiem – może to standard Ale fajny standard…
Śniadanie typowo angielskie – jajko sadzone, kiełbasa i boczek. Bardzo zdrowe
Serio oni takie śniadania jedzą codziennie???

Czy coś pominęłam… chyba nie. To teraz kilka zdjęc na koniec.

Pierwsze pięć to Barmouth

To chatka, w której nocowaliśmy – Tan-y-fron Guest House

Poniżej już wyprawa na Cader Idris

Taka była ścieżka…

I to też jest ścieżka…

Wenecja – dzień drugi

sihaja — Tue, 02 Mar 2010 22:57:39 +0000

Już jest dużo lepiej. Wyspałam się. Nie pada. Z rana zachmurzenie, ale potem wychodzi słońce i tak już pięknie aż do wieczornego deszczu.
Kupiliśmy całodniowy bilet na waterbusy i rozbijaliśmy się po całej Wenecji:) Końcowy rejs był masakrycznie zimny; chyba przeszło 30min siedzenia na wietrze (jakoś szkoda było mi wchodzić do środka statku/łódki – cokolwiek to było).

Tak oto dzielnie dbałam o pamiątkowe zdjęcia

Ale zachód słońca zobaczyliśmy:)

Skusiliśmy się też na przejażdżkę gondolą. Bylo super, ale zdecydowanie za krótko. Trochę stresująco w momentach kiedy jest obawa, że nie zmieścimy się pod mostem i pan gondo-olek nagle mówi ci, żeby się przesiąść na drugą stronę (na tą stronę, która jest bardziej zanurzona w wodzie). Ale udało się, nie wpadłam do wody, mimo swojej zachwianej równowagi

To kilka zdjęć dla rozrywki…

Pod tymi czerwonymi parasolko-namiotami siedzieliśmy sobie wcinając obiad lub kolacje i popijając winko i dokarmiając oswojone wróble

Masek było pełno, a niektóre takie cudne, ręcznie robione. Za nie-cudną cenę:)

W ramach odwiecznego odchudzania, pozwoliłam sobie na malutką kosteczkę czekolady…mmmm…pychota

A na koniec nasz super hiper romantyczny widok z pokoju, za który podobno było trzeba dopłacić. Bez komentarza:)

cdn…

Wenecja – dzień pierwszy

sihaja — Sun, 28 Feb 2010 21:44:26 +0000

Podsumowanie…przemoczone buty, przemoczone spodnie. Deszcz, wiatr, za zimno i za mokro.

Na samym początku przejażdżka waterbusem Dobrze że nie mam choroby morskiej, bo bujało już na przystanku…

A to widok już z naszej lymuzyny…

Pierwsze wrażenia po dotarciu do Wenecji – jak trafić do hotelu w tym labiryncie uliczek i gdzie niby ten cały romantyzm, o którym tak się mówi?
—–
A tak na marginesie… czemu jak mówiłam, że jadę do Wenecji to kilka osób zaraz zapytało czy zaręczyny będą? A jak wróciłam, to inni pytali czy mam już pierścionek zaręczynowy? To jakaś zależność jest??? Hmm…no ale nieważne…
—–

W sumie nie dziwię się, że pierwszego dnia się gubiliśmy, jak pełno tam ślepych uliczek, w dodatku ciemnych i wąskich…

Ale transport publiczny dość ciekawy. Trochę wolny, no chyba że to tylko takie wrażenie w porównaniu z ciągle pośpiesznym Londynem.
Waterbus przycumowany do przystanku…

cdn…

Zakopane

sihaja — Wed, 02 Sep 2009 21:06:57 +0000

Podsumowanie: weekend udany!
Mimo, że z Krakowa do Zakopca jechaliśmy przeszło 3 godz. W drodze powrotnej zorientowaliśmy się, że nasz GPS jest przestawiony i ma wykluczone autostrady i wszystkie drogi szybkiego ruchu. Super! Jechaliśmy przez jakieś zadupia. W dodatku się rozpadało i tak już padało do końca dnia. Plany na pierwszy dzień zostały zweryfikowane przez naturę i poprzedniego użytkownika gps’a Poszliśmy tylko coś zjeść i przejść się po Krupówkach. Piłam zajepysznego grzańca. Wcześniej go chyba nie piłam i myślałam, że on taki zawsze jest, ale w następnej karczmie przekonałam się, że może być też niedobry.
Domek mieliśmy fajny, nowy drewniany, nawet telewizornia była
Na drugi dzień poszliśmy do Doliny Kościeliskiej. I w sumie dobrze zrobiliśmy, bo co niektórzy nie nadawali się do wędrówki po górach. Inni znowu panicznie bali się wszelkich wind i kolejek. Dobrze, że wypad na Kasprowy nam nie wypalił, bo mieliśmy w planie tam wjechać.
W poniedziałek już wracaliśmy. Pojechaliśmy do kopalni w Wieliczce. A potem na lotnisko.

Fajnie tak było znowu tam pojechać. Świeże powietrze, piękne widoki, no i w przeliczeniu na funty ceny nie były szokujące. Można było jeść i pić do woli

Widok z balkonu naszego domku

Dolina Kościeliska

W Dolinie Kościeliskiej

Bardziej swojskie klimaty Też w Dolinie Kościeliskiej

Staw Smreczyński

Jaskinia Mroźna, czyli klimaty Zuśki:)

A tutaj już Wieliczka

Zwiedzanie kopalni

Jedna z komnat w kopalni, niestety nie pamiętam jak się nazywa. Już mi pamięć wróciła:) Komnata Św. Kingi

Też w kopalni

Mam nadzieję, że w następnym roku też się tam wybierzemy.

Zaległa Grecja

sihaja — Wed, 02 Sep 2009 20:17:47 +0000

Jakoś nie mogłam się wcześniej zebrać, żeby wrzucić kilka fotek z Grecji. A teraz doszły następne, z Zakopanego – ale o tym w następnym wpisie.

Część hotelu nocą, a konkretnie widok na restaurację i baseny

Widok na plażę, na której spędzaliśmy większość czasu

Widok z hotelu

Widok na morze i część hotelowego terenu

Wycieczka naszą czerwoną strzałą, rozwijającą zawrotną prędkość…i to z klimą:)

Widok na Lindos

Tutaj też Lindos, tym razem ja wepchnęłam się na pierwszy plan

Pyszna zimna grecka kawa …mniammm

I na koniec ja podglądająca ryby

Niedosyt

sihaja — Sun, 09 Aug 2009 11:52:53 +0000

Jedno słowo podsumowujące wakacje na Rodos – niedosyt
Było fajnie, ale nigdy więcej nie jade w taki klimat latem. Było tak gorąco, że jedyną rzeczą do wytrzymania było siedzenie nad morzem. Odpoczęłam, ale zaczynało nam się już dłużyć. Szkoda mi trochę, że nie zwiedziłam wyspy tak jak planowaliśmy. Wypożyczyliśmy samochód na jeden dzień, ale niestety wyjście z niego było dużym wyzwaniem Na wstępie uderzała fala gorącego powietrza. Pozwiedzaliśmy wybrzeże z samochodu.

Co do hotelu to gwiazdki gwiazdkom nierówne. Nie chce wyjść na marudę ale mając porównanie z hotelem w Rzymie i biorąc pod uwagę cenę tego hotelu, to drugi raz nie zapłaciłabym tyle za nocleg tam. W dodatku obsługa posługiwała się głównie językiem niemieckim; pomijając panie w recepcji to ciężko było się dogadać po angielsku.

Teraz zabieram sie za segregowanie zdjęć. Bardziej obszerna relacja ze zdjęciami będzie później.

Byłam, wróciłam i Grecji w sumie nie zobaczyłam:)

sihaja — Sat, 23 May 2009 20:21:25 +0000

Ale to było do przewidzenia bo jechałam z zamiarem zobaczenia się z ciocią i kuzynem. I tak było lepiej niż przewidywałam, bo obawiałam się, że będziemy się tam nudzić. Ciocia mieszka na, że tak powiem, zadupiu Tym bardziej mnie dziwi, że ich interes w postaci restauracji dobrze prosperuje. No ale w pobliżu są jakieś podobno sławne w Grecji jaskinie i ludzie wpadaja do nich przy okazji. W każdym razie tych okazji jest sporo:) Do tego dochodzą imprezy okolicznościowe. W sumie mogą tam obsłużyć około 1000 osób. Dla mnie nie do pomyślenia jak można jednocześnie przyjać tyle osób. Może kiedyś załapie się na jakieś wesele…podobno mają przepyszne torty
No ale dość tej reklamy:)
Co do kuzyna to mieszka w Salonikach. Myślałam że zwiedzimy miasto, ale nie zabawiliśmy tam prawie w ogóle. Co może i dobrze, bo mamy okazje pojechać tam jeszcze raz…w tym roku
Ogólnie pisząc, to musiałam odpocząć po tym weekendzie. Kuzyn prowadzi bardzo rozrywkowe i nocne życie. I nie było wyjścia…trzeba było mu towarzyszyć:)

Jak dla mnie, Grecja to prawie idealny kraj… Jakieś 2 godz jazdy samochodem nad morze, około 40 min i jestem w górach. W dodatku jest często słońce. Jedno duże ale to ich dziwny język. Gdyby nie to, to już bym się pakowała

Gdzieś nad morzem

Obiadek nad morzem…mniam mniam:-)

Wioska gdzie mieszka moja ciocia

Restauracja MENOIKIO

Restauracja MENOIKIO – jedna z sal

Widok z tarasu restauracji

Wypad w góry

Nieznajomy spotkany na drodze:)

Grecki totolotek

Kochany i przemiły piesek cioci:)

I na koniec najnowsza zabawka kuzyna:)

Brighton

sihaja — Sat, 28 Mar 2009 21:42:23 +0000

A jednak stres mnie dopadł…wieczorem zaczął mnie boleć żołądek, jakoś nie mogłam usnąć i tak się zastanawiałam czy nie wziąść dnia wolnego z powodu przestresowania
Ale w ramach akcji “walcz ze swoimi słabościami” podreptałam rano do pracy… z bólem żołądka oczywiście.
Wyjazd był dopiero około godziny 12, godzina drogi pociągiem, czyli dużo czasu na stres. Ale jak tylko spotkanie się zaczęło stresior się ulotnił i jakoś tak już było na luzie. Trochę, a nawet bardzo się wynudziłam. Za wiele się nie odzywałam, ale to było do przewidzenia. Najważniejsze, że zaszczyciłam ich swoją obecnością
A po spotkaniu… morzeeeeeee. Widziałam morze! Nie to żeby pierwszy raz w życiu, ale chyba już tęskniłam za tym widokiem, bo strasznie chciałam je zobaczyć Plaża kamienista…niestety, długie molo, a na końcu wesołe miasteczko