Życie w Londynie » weekendowo

Snowdonia

sihaja — Sat, 04 Sep 2010 08:15:15 +0000

No bo co innego to może być jak nie starzenie sie Kolejny weekend a ja się budzę przed 8:00. To jakby tak miało być, to spoko – w tym wypadku mogę się starzeć Bo w sumie lubię siedzieć tak rano, kiedy dzieci śpią. Popijać kawke, obejrzeć kolejny głupkowaty serial, czy porobić nic. Dzisiaj akurat padło na zaległy wpis, za który nie mogę się zabrać od tygodnia.

Poprzedni weekend pojechaliśmy do Snowdonii. Połazić po tutejszych górach. I powiem, że sie nie spodziewałam takich szlaków Hmm po pierwsze to ja tam nie widziałam oznaczeń szlaków, a w pewnym momencie to raczej szlaku nie było, poprostu sterta kamieni. Jak dla mnie wyprawa cieżka, a wszystko właśnie przez te kamienie. W drodze powrotnej moje mięśnie zastrajkowały – straciłam chyba nad nimi kontrolę Zakwasy miałam straszliwe, w dodatku coś mi się popsuło i kuśtykałam kilka dni. Ale warto było pooddychać świeżym powietrzem.

Oprócz wyprawy w góry, pojechaliśmy jeszcze nad morze – do Barmouth. Tam w sumie nic ciekawego nie było, prócz morza, plaży i dobrego jedzenia. Misteczko małe, ale takie malownicze. Góry i morze w jednym.

Wynajęliśmy sobie B&B pokój, czyli w domku u jakiś ludzi (łącznie mieli 5 pokoi), ze śniadaniem. I tu był szok Standard lepszy niż w 4-gwiazdkowym hotelu w Wenecji, no i znacznie taniej. Przytulny pokój z łazienką. Był telewizor, kawa, herbata. W łazience żel pod prysznic, szampon, odżywka do włosów, a nawet ręczniki
No dobra, to był pierwszy raz kiedy zatrzymaliśmy się w B&B, więc nie wiem – może to standard Ale fajny standard…
Śniadanie typowo angielskie – jajko sadzone, kiełbasa i boczek. Bardzo zdrowe
Serio oni takie śniadania jedzą codziennie???

Czy coś pominęłam… chyba nie. To teraz kilka zdjęc na koniec.

Pierwsze pięć to Barmouth

To chatka, w której nocowaliśmy – Tan-y-fron Guest House

Poniżej już wyprawa na Cader Idris

Taka była ścieżka…

I to też jest ścieżka…

Lato

sihaja — Sat, 26 Jun 2010 08:20:30 +0000

Chwilowo lato postanowilo nas odwiedzic i to na calego bo ma byc podobno 30st. Spakowalismy plecak i wypadamy na wies. Tzn nie calkiem to wies ale jest domek i ogrod wiec jak nie w miescie Wlasnie pociag Pendolino wywozi nas z Londynu

A tak w ogole to zyje. Nic ciekawego sie nie dzieje procz tego ze szukamy wymarzonego samochodu Myszy Co jest dosc trudne wybierajac miedzy dwiema markami i w tym sportowymi modelami z guziczkami na kierownicy. Guziczki po to zeby nie musial sluchac w kolko Lady Gagi i calkiem kontrolowac muze I tak oto pozbawia sie pasazera funkcji operatora radia. Czytanie mapy tez nieaktualne odkad sa gpsy. Ahh zycie…

Wczoraj mi przyszlo angielskie prawko. Nie dosc ze zdjecie jak z kryminalu to do tego swinsko rozowe.

Jakby wiosennie

sihaja — Sat, 06 Mar 2010 20:45:09 +0000

W sumie już mogę powiedzieć, że dzień był znacznie lepszy. Wyspałam się i to dwa razy Nie padało, a nawet świeciło słońce!!! I co najważniejsze z jadłospisu mogłam dzisiaj wywalić painkillery…jeejjjj

I pogoda była dzisiaj tak wiosenna, że o dziwo aż chciało mi się wyjść z domu

Wenecja – dzień drugi

sihaja — Tue, 02 Mar 2010 22:57:39 +0000

Już jest dużo lepiej. Wyspałam się. Nie pada. Z rana zachmurzenie, ale potem wychodzi słońce i tak już pięknie aż do wieczornego deszczu.
Kupiliśmy całodniowy bilet na waterbusy i rozbijaliśmy się po całej Wenecji:) Końcowy rejs był masakrycznie zimny; chyba przeszło 30min siedzenia na wietrze (jakoś szkoda było mi wchodzić do środka statku/łódki – cokolwiek to było).

Tak oto dzielnie dbałam o pamiątkowe zdjęcia

Ale zachód słońca zobaczyliśmy:)

Skusiliśmy się też na przejażdżkę gondolą. Bylo super, ale zdecydowanie za krótko. Trochę stresująco w momentach kiedy jest obawa, że nie zmieścimy się pod mostem i pan gondo-olek nagle mówi ci, żeby się przesiąść na drugą stronę (na tą stronę, która jest bardziej zanurzona w wodzie). Ale udało się, nie wpadłam do wody, mimo swojej zachwianej równowagi

To kilka zdjęć dla rozrywki…

Pod tymi czerwonymi parasolko-namiotami siedzieliśmy sobie wcinając obiad lub kolacje i popijając winko i dokarmiając oswojone wróble

Masek było pełno, a niektóre takie cudne, ręcznie robione. Za nie-cudną cenę:)

W ramach odwiecznego odchudzania, pozwoliłam sobie na malutką kosteczkę czekolady…mmmm…pychota

A na koniec nasz super hiper romantyczny widok z pokoju, za który podobno było trzeba dopłacić. Bez komentarza:)

cdn…

Wenecja – dzień pierwszy

sihaja — Sun, 28 Feb 2010 21:44:26 +0000

Podsumowanie…przemoczone buty, przemoczone spodnie. Deszcz, wiatr, za zimno i za mokro.

Na samym początku przejażdżka waterbusem Dobrze że nie mam choroby morskiej, bo bujało już na przystanku…

A to widok już z naszej lymuzyny…

Pierwsze wrażenia po dotarciu do Wenecji – jak trafić do hotelu w tym labiryncie uliczek i gdzie niby ten cały romantyzm, o którym tak się mówi?
—–
A tak na marginesie… czemu jak mówiłam, że jadę do Wenecji to kilka osób zaraz zapytało czy zaręczyny będą? A jak wróciłam, to inni pytali czy mam już pierścionek zaręczynowy? To jakaś zależność jest??? Hmm…no ale nieważne…
—–

W sumie nie dziwię się, że pierwszego dnia się gubiliśmy, jak pełno tam ślepych uliczek, w dodatku ciemnych i wąskich…

Ale transport publiczny dość ciekawy. Trochę wolny, no chyba że to tylko takie wrażenie w porównaniu z ciągle pośpiesznym Londynem.
Waterbus przycumowany do przystanku…

cdn…

Wyczekiwany weekend

sihaja — Sat, 20 Feb 2010 08:07:03 +0000

Nareszcie sobota. Niewazne ze musialam wstac o 5 rano. I teraz spiaca siedze na lotnisku. Juz za pare godzin bede pedzic wodna taksowka do hotelu:) Wenecja czeka!:) Jupii…uwielbiam dostawac prezenty urodzinowe

Przykładna nie-żona

sihaja — Sun, 07 Feb 2010 14:07:47 +0000

Siedzenie samej w weekend niestety nie wpływa na mnie dobrze. Zwłaszcza, że książki mi nie przyszły i nie miałam czym zabić czasu. Ale za to uporałam się górą prania, byłam na zakupach. Zaszalałam na maxa i kupiłam sobie nową zabawkę…mikser
Między jednym a drugim praniem zmarnowałam trochę czasu na wypicie kawy i napisanie tego posta. Wstawiłam chleb do pieczenia (oczywiście własnoręcznie ugniotłam ciasto:)), a teraz szybkie sprzątanie mieszkania i najlepsze na koniec… uwaga… uwaga… będę piekła murzynka…tadaaaaaammm. I to nie takiego z torebki

Jeszcze tylko prasowanie, a potem kąpiel z dodatkiem ujędrniająco-upiększającym-robiącym na bóstwo olejkiem
No to Mysza może wracać

Jakoś leci

sihaja — Thu, 22 Oct 2009 20:09:29 +0000

Oj dawno nic nie pisałam, co niektórzy to już mi to wypominają Może dlatego, że jesień, pochmurno, nic się nie dzieje ciekawego.
No oprócz weekendu… zjazd się udał. Było fajnie i całkiem spokojnie Zucha nie wariowała, (oprócz akcji kiedy przekazałam pozdrowienia tylko Qzio ) Qzio tym bardziej była spokojna (choć był moment że całkiem całkiem się rozkręciła)
Pośpiewałyśmy trochę, a raczej powydzierałyśmy się, Nati przy tym wywijała… myślałam że sąsiedzi z dołu zaraz przyjdą, że im się sufit wali
Zwiedzania nie było, jedynie wieczorny spacer, co i tak było wyczynem W sumie to może i dobrze, bo Zuśkowym tempem to byśmy miesięcy potrzebowały na najgłówniejsze atrakcje Londynu…upsss
Ale za to pojeździła na nartach, poskakała na Małysza:) poboksowała się z Myszą, przegrała w tenisa:) czyli poznała zalety wii Zresztą już do niej takie jedno jedzie!:)

No i teraz szykujemy się do Szkotlandii na kolejny sabacik…

W pracy wszystko ok, ale chwilowo mam strasznie nudną robotę. Dzisiaj dostawałam wścieklizny bo robiłam duperele, która okazała się tak wielką duperelą, że cały dzień nad nią siedziałam…grrrrrrr…

Zakopane

sihaja — Wed, 02 Sep 2009 21:06:57 +0000

Podsumowanie: weekend udany!
Mimo, że z Krakowa do Zakopca jechaliśmy przeszło 3 godz. W drodze powrotnej zorientowaliśmy się, że nasz GPS jest przestawiony i ma wykluczone autostrady i wszystkie drogi szybkiego ruchu. Super! Jechaliśmy przez jakieś zadupia. W dodatku się rozpadało i tak już padało do końca dnia. Plany na pierwszy dzień zostały zweryfikowane przez naturę i poprzedniego użytkownika gps’a Poszliśmy tylko coś zjeść i przejść się po Krupówkach. Piłam zajepysznego grzańca. Wcześniej go chyba nie piłam i myślałam, że on taki zawsze jest, ale w następnej karczmie przekonałam się, że może być też niedobry.
Domek mieliśmy fajny, nowy drewniany, nawet telewizornia była
Na drugi dzień poszliśmy do Doliny Kościeliskiej. I w sumie dobrze zrobiliśmy, bo co niektórzy nie nadawali się do wędrówki po górach. Inni znowu panicznie bali się wszelkich wind i kolejek. Dobrze, że wypad na Kasprowy nam nie wypalił, bo mieliśmy w planie tam wjechać.
W poniedziałek już wracaliśmy. Pojechaliśmy do kopalni w Wieliczce. A potem na lotnisko.

Fajnie tak było znowu tam pojechać. Świeże powietrze, piękne widoki, no i w przeliczeniu na funty ceny nie były szokujące. Można było jeść i pić do woli

Widok z balkonu naszego domku

Dolina Kościeliska

W Dolinie Kościeliskiej

Bardziej swojskie klimaty Też w Dolinie Kościeliskiej

Staw Smreczyński

Jaskinia Mroźna, czyli klimaty Zuśki:)

A tutaj już Wieliczka

Zwiedzanie kopalni

Jedna z komnat w kopalni, niestety nie pamiętam jak się nazywa. Już mi pamięć wróciła:) Komnata Św. Kingi

Też w kopalni

Mam nadzieję, że w następnym roku też się tam wybierzemy.

Kochana firma:)

sihaja — Sun, 26 Jul 2009 18:08:58 +0000

Za tydzień w niedziele będziemy się wylegiwać na słońcu, albo uciekać przed zbyt wysoką temperaturą do wody. Całe 7 dni na zwiedzanie Rodos Jeszcze tylko muszę wytrzymać 5 dni w pracy. Mam nadzieję, że rozmowy z Zuśką jakoś mi ten czas umilą

A dzisiaj jestem nażarta nie na żarty. Byliśmy w Westfield w poszukiwaniu butów (niestety tym razem nie dla mnie, nad czym bardzo ubolewam) i wstąpiliśmy do greckiej restauracji The Real Greek. W sumie powinniśmy wybrać inną kuchnię, bo przecież niedługo będziemy się objadać greckimi przysmakami, ale to chyba z tej tęsknoty za greckimi klimatami Niestety jak dla mnie ta restauracja grecka jest tylko z nazwy. Bo np. sałatka grecka bardziej grecką przypominała w restauracji włoskiej. A tutaj dostałam poprostu pokrojonego ogórka, kawałek pomidora, cebulę i kilka oliwek. Jedzenie nie było złe, ale i też nie było greckie Ale obsługa bardzo miła, może dlatego że polska Gdyby nie to, że to było na rachunek firmy (tak, tak… czasem dbają o pracowników) to bym żałowała wydanych pieniędzy.

Ostatnio przeczytałam książkę Grocholi “Kryształowy anioł”. Jakby ktoś chciał, to właśnie ją sprzedaje na ebay’u Jak zwykle za szybko się czyta, a niby aż 540 stron.