Zabierałam się do tego wpisu już od jakiegoś czasu, obmyślałam go w głowie, ale jakoś nie miałam okazji tego spisać. To przez to rozbicie między dwoma miastami.

Ale mam nadzieję, że już niedługo moje życie znowu wróci na swoje tory, po tym jak się trochę wykoleiłam na tej przeprowadzce Wiem, że niektórzy pomyślą, że sami nie wiemy czego chcemy, ale niestety…taka prawda. Nie możemy sobie miejsca znaleźć – wszędzie mi źle I znowu sie przenosimy – wracamy do Londka, i to znowu do samego centrum.

Dogadaliśmy się z agencja, że możemy wcześniej zakończyć kontrakt. Tzn “dogadaliśmy się” znaczy że nakłamaliśmy o wyjeździe do pracy do Australi; że to wielka szansa dla nas i takie tam ble ble ble

Jak już się zgodzili to zaczęliśmy szukać mieszkania i tu się zaczęły schody.
Nie wiem czym my myśleliśmy chcąc zmieniać mieszkanie w czasie nadchądzącej olimpiady. Skąd nam przyszło do głowy, że w razie czego łatwo będzie wrócić do Londka?
Pomijam fakt, że ceny mieszkań poszły w górę. Ale prawie nie ma żadnych ładnych. A do tego dochodzi jeszcze przerwa w kontrakcie na czas olimpiady – trzeba się wynieść na około miesiąc z mieszkania.

No ale w końcu udało nam się zaklepać nawet dwa i jak dobrze pójdzie to za 2 tyg będę znowu miała 20 min piechotą do pracy

Mam też plusa dojeżdżania… prawie bieg (z przeszkodami) z pociągu na metro, z metra do pracy i pokonywanie dużej ilości schodów (też tych w górę). A ja myślałam, że mniej ruchu będę miała

A wczoraj śmigałam samochodem; wkurzałam kierowców swoją wolną jazdą, usłyszałam, że za wcześnie hamuje gdy zbliżam się do ronda, no i ogólnie zwalczam (choć z oporem) stare (podobno złe) przyzwyczajenia jazdy samochodem. Czuje się jak w czasie nauki jazdy, tylko że instruktor bardziej zestresowany

Długo mnie znowu nie było, ale najpierw przeprowadzka, potem urlop w Polsce, do tego dochodzi lenistwo i już mam wytłumaczenie. Teoretycznie temat na wpis jest, ale zastanawiam się, czy się przyznawać czy lepiej przemilczeć własną głupotę. Bo to że człowiek uczy się na własnych błędach to podchodzi pod głupotę? Albo to, że zanim się gdzieś wyniesieś, to raczej powinno się sprawdzić jakie są dojazdy do miejsca pracy.
Tak właśnie wtopiliśmy z naszym nowym mieszkaniem poza Londynem. Dom i okolica super, ale w tygodniu nie ma kiedy się nim cieszyć. Przeliczyliśmy się z dojazdami. 1.5h w jedną stronę. W dodatku nigdy bym nie przypuszczała, że aż tyle osób dojeżdża do Londynu. Przypomniały mi się czasy dojazdów na studia, jak się trzeba było bić o miejsce w pociągu
Rano jeszcze jest znośnie, ale najgorzej boli powrót, jak się dojeżdża do domu o 19:30
Grozi coś za złamanie kontraktu na czas określony?

Przed nami w sumie pierwszy weekend tutaj. Musimy skoczyć posprzątać stare mieszkanie, ale mam nadzieję, że skorzystam choć trochę z mieszkania poza centrum. Oby tylko nie padało, bo to nam optymizmu nie doda

Dlatego podziwiam optymizm kuzyna. Ze znajdzie szybko prace biurowa. Ze bedzie mieszkal sam w studio flat i to najlepiej w centrum Londynu, zeby blisko bylo do lokalnych klubow i pubow. Ze kupi sobie motor i samochod. A wszystko w ciagu kilku miesiecy.

I co, sprowadzic go na ziemie? Nie. Sam sie przekona.

Zadzwonili do nas kolejny raz umówić się na naprawę. Wtorek nie mogliśmy, to środa. I mamy wtorek rano i dzwonią, że już gościu stoi na dole i nikt mu nie otwiera. No kuźwa… miała być środa!!!
Przyszedł drugi raz w środę, rozebrał lodówkę, strasznie nabałaganił, lutował czy spawał coś, wypuszczał jakieś gazy (z lodówki ), włączył alarm przeciwpożarowy i strasznie nasmrodził.

Na szczęście mnie tam nie było i przyszłam na samą końcówkę, czyli na sprzątanie. Ale lodówka działa i teraz ciągle do niej zaglądam Nieważne że jeszcze prawie pusta, ale jest

Oczywiście był gościu, zobaczył, powiedział, że faktycznie nie działa i że jakiś kompresor trzeba wymienić, ale to w następnym tygodniu (czyli w tym co jest teraz). Wczoraj ktoś zadzwonił i powiedział, że dzisiaj rano przyjdą ją naprawić. I co??? Dupa!!! Przywieźli nam nową lodówkę, ale taka małą, która nijak nie pasuje (mamy taką dużą i to zabudowaną).

W tej agencji ktoś tak namieszał, że od nich chcą nam wymienić lodówkę, ale jednocześnie producent lodówki chce ją naprawić. Niestety ani tu ani tu bez rezulatu.

Idę po jakąś kawę, bo muszę przetrwać jakoś kolejny dzień w pracy. A boli strasznie, zwłaszcza jak pozostałe oddziały naszej firmy mają wolne do 2 stycznia, a my musimy tu siedzieć. Jest zimno, nudno, nie ma prawie nic do roboty, większość naszych klientów też ma wolne. No lipa totalna.
Ja chcę do mamy!!!