A i wygraliśmy Chyba w ostatniej sekundzie udało im się strzelić gola.

Mecz jak mecz, ale organizacja była niezła. Pełno policji.
Kibice przeciwnej drużyny otoczeni murem policji zostali odprowadzeni do stacji; wsadzili ich chyba do osobnego metra i wywieźli.
Nudy – bójki nie było

Ale do metra kolejka była całkiem całkiem.

Wczoraj w pracy znowu mnie pochwalili jaka jestem cool i fajna Ale nawet te pochwały mnie nie zmobilizowały, żeby z uśmiechem na twarzy wstać o tej 7 rano. Znowu jakieś przesilenie… letnie, zimowe? hmmm tutaj to chyba wszystkie razem…

A ja tylko tak chciałam sobie pomarudzić publicznie

Idę dzisiaj na mecz… ja i piłka nożna…brrrr. Ostatnio jak były mistrzostwa, poszliśmy do pubu, bo tam taka fajna atmosfera piłkarsko-kibicowa itp… Ledwo wytrzymałam pierwszą połowę, a w czasie przerwy zwiałam do domu. I ja teraz pakuje się w mecz na żywo. Ciekawe, czy jakbym tym razem zwiała, to ktoś mnie zauważy?
Decyzja chyba za bardzo spontaniczna była, a teraz już bilet kupiony. No ale… idzie 9 osób więc liczę, że będzie wesoło. Zjem jakiegoś ciepłego doga, popije “colą” i pogram w grę na iphonie
Bo popcornu chyba nie dają, nie?:)

Do tego zakwasy. Znowu mi sie włączyła czerwona lampka “rusz tyłek, zacznij ćwiczyć”. No i mam teraz.

I pada…znowu… a już słońce się pojawiało. Coś czuje, że nadeszła pora deszczowa

Hmmm…czy ja się starzeję, że zaczynam się przejmować takimi rzeczami?

Jeszcze tylko, żeby jakoś przetrwać piątek i leniuchowanie

A w Polsce… serce bolało z każdą dziurą (tytaj są zdecydowanie lepsze drogi), ale kierownica z drugiej strony nie przeszkadzała za bardzo w jeździe po prawej stronie. W sumie czułam się pewniej w Polsce niż w Anglii.
Pogoda była super, nabrałam trochę brązowego koloru, pooddychałam świeżym powietrzem, pomoczyłam dupsko w basenie i pstryk… trzeba było wracać.

Dojechaliśmy wieczorem i na drugi dzień do pracy – taki za szybki powrót do rzeczywistości. Minął dopiero tydzień, a ja czuję jakby miesiąc. Potrzebuje znowu wolnego Po tych kilku dniach jestem zmęczona psychicznie i za bardzo zestresowana. Nie potrafię wyluzować, bo nade mną wisi ten cholerny projekt. Nawet w śnie pracuje

Jednak fajnie było na studiach

A wszystko przez prace. Teoretycznie powinnam się cieszyć, że we mnie wierzą, że nowe wyzwania, czegoś się nauczę i takie tam. Ale to mi nie pomaga, wiedząc, że muszę coś zrobić, nie mając pojęcia od czego zaczać. A dodatku z dala od biura, bo klient nasz pan i akurat chce, żeby z ich biura pracować. Normalnie dokopałabym komuś za to.

Mówiłam już, że szukamy samochodu? Chyba nie. No to piszę teraz… chociaż w sumie już nieaktualne
Bo właśnie wtedy pojechaliśmy obejrzeć auto… i jest nasze. Takie piękne, błyszczące, srebrne. Czekało na nas 100 mil od Londynu, ale się opłacało. Mieliśmy przeboje z ubezpieczeniem. Okazało się, że o godz. 20 nie można już wykupić ubezpieczenia w firmie którą znaleźliśmy. Musieliśmy wziąć w jakiejś innej, byle tylko dojechać do domu. Choć nie jestem do końca pewna, czy to ubezpieczenie było ważne (no ale w sumie zaliczke pobrali).

Ale jeździ się fajnie, tylko tak łatwo przekroczyć nim prędkość

No i teraz przed nami wycieczka do Polski